Dočekasmo konačno i ponoć 26. aprila i na Vaskršnje blagdane prestupne 2008. godine saznadosmo da je Republička izborna komisija usvojila 22 izborne liste za poslanike u budućem sazivu Narodne skupštine Srbije. Broj usvojenih poslaničkih lista (možda čak i prekomeran) svakako je jedan od pokazatelja razvijenosti višestranačkog parlamentarizma i demokratičnosti društva.

Međutim, ono po čemu će se novi saziv izabranih "narodnih" poslanika razlikovati od svih prethodnih, verovatno će biti odsustvo čak i samo jednog naslednika "poslednjeg mohikanca" pokojnog Mike Vlaovića (poslanika DSS iz Vilova kod Novog Sada) - jedinog poljoprivrednika među prethodnih 250 prevremeno ražalovanih narodnih deputata.

Čak i površna analiza partijski neopredeljenog agrarnopolitičkog poslenika ukazuje da se sve 22 verifikovane koalicione ili jednopartijske liste sa ukupno 3.137 predloženih kandidata za dobro (pre)plaćene republičke poslanike može podeliti u samo dve grupe, koje čini:

• devet izbornih lista bez ijednog (promila) poljoprivrednika među njihovih 1.282 ili 40,9% ukupno predloženih kandidata za poslanike (SRS, DS - G17 plus, DSS - NS i SPS - PUPS - JS, Građanska inicijativa Goranaca, Crnogorska partija, Koalicije Albanaca preševske doline, Savez bačkih Bunjevaca, Narodni pokret za Srbiju, Romska partija) - koje poljoprivrednike očigledno ne smatraju podobnim za poslanike; i
• trinaest izbornih lista sa predloženim poljoprivrednicima (67 seljaka iliti paora među njihovih 1.855 ili 59,2% ukupno predloženih kandidata za poslanike) - koji verovatno neće imati šansu da jedu i piju za badbadava (oslobođeni čak i plaćanja PDV-a) u skupštinskom restoranu jer su predloženi ili na (ne)zasluženom "začelju partijske liste" ili su na poslaničkim listama partija koje neće preći izborni cenzus (Mađarska koalicija sa 11 paora od 250 kandidata, prvi paor tek na 95. mestu; LDP sa 2 farmera od 150 kandidata, prvi farmer na 101. mestu; Bošnjačka partija sa 4 poljoprivrednika od 150 kandidata, prvi poljoprivrednik 84-ti na listi, Reformistička stranka samo sa 1 poljoprivrednikom na 68. mestu među 119 kandidata; Narodna seljačka stranka sa 13 zemljoradnika među 63 kandidata, na 2. mestu poljoprivrednik - lider stranke i samo 2 seljaka među prvih 10 kandidata; Pokret snaga Srbije sa 3 poljoprivrednika od 250 kandidata, prvi poljoprivrednik na 88. mestu; Ujedinjeni Vlasi Srbije sa 17 poljoprivrednika među 171 kandidatom, prvi poljoprivrednik na 18. mestu; Vojvođanska partija sa 10 paora od 147 kandidata, prvi paor na 10. mestu; Romi za Roma sa 1 zemljoradnikom na 19. mestu od 72 kandidata; Unija Roma Srbije sa 1 poljoprivrednikom na 86. mestu među 200 kandidata; Pokret moja Srbija sa 2 poljoprivrednika među 139 kandidata, prvi poljoprivrednik na 23. mestu; Patriotska stranka Dijaspore sa 2 poljoprivrednika među 114 kandidata, prvi poljoprivrednik na 26. mestu).

I pored totalne eliminacije ili zanemarivanja statističke zastupljenosti (817 hiljada poljoprivrednih stanovnika ili 10,9% ukupnog stanovništva po Popisu 2002), omalovažavanja društvene uloge i potcenjivanja demografskog (4.537 tzv. ostalih naselja - od čega 3.790 ili 83,5% sa izraženim smanjivanjem broja stanovnika, 200 sela bez ijednog stanovnika mlađeg od 20 godina) i ekonomskog značaja poljoprivrednog stanovništva za održivi razvoj Srbije (15,6% ukupno aktivnog stanovništva ili 530 hiljada aktivnih poljoprivrednika), u nekoliko preostalih dana očekivanih agresivnih partijskih kampanja nijedan od svekolikih partijskih lidera neće se libiti da zarad "glasa više" po ko zna koji put hvalospevno izdeklamuje pratećim poslenicima "sedme sile" kako je poljoprivreda naša strateška (14,4% ukupnog bruto društvenog proizvoda) i izvozno značajna delatnost (sa suficitom od 700 miliona US $), da poseti makar jedno od 780 hiljada poljoprivrednih gazdinstava, da se slika milujući tele ili jagnje (zaobilazeći zbog neprijatnijeg mirisa svinjce i kokošinjce), da ukaže na ekološku održivost organske poljoprivrede, ekonomske prednosti plasteničke proizvodnje povrća i voća, ... - ali, bez poljoprivrednika u poslaničkim klupama!?

Ne prisvajajući sebi kao agrarnom ekonomisti pravo da, poput brojnih "političkih analitičara" i mnogorečivih partijskih potparola, donosim zaključke na osnovu (ne)očiglednih činjenica, predlažem biračima iz redova poljoprivrednika raznih fela (seljaci, paori, farmeri, zemljoradnici, individualni poljoprivredni proizvođači, kulaci, gedže, golje, đilkoši, ...) da na malobrojnim preostalim promocijama programa i izbornih lista svih političkih partija njihovim promoterima postave samo jedno, njima navodno svojstveno - "priprosto" pitanje: Zar je moguće, gospodo svekoliki partijski lideri, da su svi srpski seljaci iliti vojvođanski paori ili malobrojni proevropski orijentisani farmeri nepodobni za poslanike u Narodnoj skupštini Srbije? Onim poljoprivrednicima koji zbog rada na njivi ili u štali ne stignu da to učine na predizbornim skupovima, dobronamerno savetujem da to ne propuste da urade sa olovkom u ruci na glasačkim mestima u nedelju 11. maja.

Svaku aluziju na sličnost mog javno sugerisanog pitanja upućenog liderima i kadrovicima (više ili manje) demokratskih partija u Srbiji sa naslovom jedne od najigranijih tragigroteski u pozorištima širom bivše Jugoslavije tokom 1970-tih ("Zar je moguće, drugovi, da smo svi mi volovi?", autora Jovana Kesara) - koja je zabranjena posle devedesotog izvođenja u novosadskom Srpskom narodnom pozorištu - unapred proglašavam prema meni zlonamernom, a za seljake iliti paore odnosno farmere uvredljivom!

Posle 18 godina od prvih višestranačkih izbora u Srbiji, u osmim po redu parlamentarnim "demokratskim izborima" zakazanim za 11. maj ove prestupne godine, dobronamerno savetujem poljoprivrednicima da postupe u skladu sa izbornim sloganima od 1990-te do danas: "Ustanite poljoprivrednici Srbije" jer "Vreme je" da "Prelomite pametno", kažete "Znam za jadac" i da vaš "Glas nade" date za "Za evropske farmere u Srbiji" i one koji delom a ne obećanjima "Podržavaju poljoprivredu i sela Srbije" i koji među prvih 10 kandidata na njihovim poslaničkim listama imaju rezervisana mesta za seljake iliti paore odnosno visprene seoske domaćine - pod uslovom da imate pouzdanu procenu o njihovom ulasku u parlament.

Zato, "Napred, nema stajanja" i "Širi dalje" do svakog seljaka iliti paora sa olovkom u ruci koji će i ove godine na glasačkim mestima pokazati da li "Narod najbolje zna" ili će se pred sobom i ukućanima pravdati sa uobičajenim "Tako treba",  zaboravljajući amanet svojih čestitih predaka koji su mu govorili: "Budi hrabar, reci dosta" jer "Život ne može da čeka" - ukoliko vašim naslednicima želite da obezbedite "Budućnost odmah".

U protivnom, ako se naši seljaci iliti paori ne "uzmu u pamet" ostvariće se slutnje naše poznate pesnikinje Ljiljane Bralović - koja samo sa jednim stihom reče više nego što je opisano u brojnim studijama o selu i njegovim žiteljima: "Danas je u jednom selu umro poslednji stanovnik,...", posle koga slede stihovi pod naslovom Moje selo od meni nepoznatog autora - koji zloslutno potvrđuju da smo "koncept održivpg razvoja sela" prepustili "samoodrživosti prirode":

"Moje selo ustvari i nije moje,
već pripada godišnjim dobima,
jer preko cele godine niko ovamo ne dolazi,
samo proleće, leto, jesen i zima."